อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
สมแล้วที่เป็นเธอ
มองโลกในแง่ดี
เอาเถอะ ยังไงเราก็ได้วัคซีนมาแล้ว เราเกือบจะทำงานนี้เสร็จอยู่แล้ว
'เกือบเสร็จ' กับ 'เสร็จ' มันไม่เหมือนกัน
ใช่ แต่จะทำยังไงได้ล่ะ..?
มันก็ไม่มีงานอะไรให้ทำมาก ในเมืองของพวกอาชญากรนี้
ฉันหมายถึงถ้าทุกอย่างเดินไปตามแผน
ถ้ามันเป็นตามแผน เราจะคุยเรื่องนี้กันทีหลัง
เรายังไม่หลุดไปจากที่นี่เลย
ฉันจะไปดูรอบๆ หน่อย
มีอะไร?
ไม่มี
มันต้องไม่มีอะไรสิ
- ดิวแนน! - อืม ฉันสบายดี
- แล้ววัคซีน? - ปลอดภัย
รถไฟใต้ดินเป็นความคิดที่ไม่ฉลาดนะ
รู้อยู่ ก็มันไม่ใช่ชั่วโมงเร่งด่วนไง
- 2? - 3 พวกไซบอร์ก
เอาไงดี?
ไม่รู้ เธอล่ะ?
ไม่ แล้วทำไมนายถึงพลาด สามตัวข้างนอกนั้นไปได้?
- บริ ถ้านายมีปัญหาเรื่องพลังงานขึ้นมา... - อย่าเพิ่ง พวกมันมาแล้ว
แกคงไม่ยิงสาวน้อยมือเปล่าใช่มั๊ย?
อ่อนหัด
ใช้กระสุนพอรึยัง?
ฉันรู้น่า
แล้วรู้มั๊ยว่าใครไม่ได้ใช้เลย?
- พวกมันไง - ไปทำให้รถมันวิ่งอีกทีกันได้แล้ว
เรียบร้อย ไปกันเถอะ
ตามนั้น
- นายทำบ้าอะไรแบบนั้นกับคนขับ? - มันไม่ใช่คนขับ มันจัดฉากไว้.
- มันรู้? - คิดว่าไง?
- บ้าเอ๊ย! - อะไรอีก?
ทางมันขาด
หมอบ!
- นายหมายความว่าไง ที่ว่ามันจัดฉาก? - มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่รู้ว่าเรามาที่นี่
มันเป็นไง?
เหมือนไม่ดี?
ไม่เลย
เหมือนว่าเราคงต้องลงตรงนี้
ขอบใจ
- นายเจ็บนิ - ฉันไม่เป็นไร
ถึงนายจะเป็นไซบอร์กที่เจ๋งเป้ง
แต่นายก็ไม่ใช่หุ่นยนต์นะ
ไม่เป็นตามแผนเลย บริ
ไม่เป็น โครตจะไม่เป็นต่างหาก
จุดเริ่มต้นของโลกใหม่ กำลังจะเริ่มจากที่นี่
ชัยชระเป็นของพวกเรา เราชนะ เราชนะ
งี่เง่าอะไรกัน ยังมีโฆษณานี้อยู่อีก?
และไอ้งี่เง่าคนนั้นมันยังจ่ายไฟฟ้า มาขับเคลื่อนทั้งเมืองนี้ได้
ขับเคลื่อนเมืองนี้? จริงเหรอ?
ก็ได้ ขับเคลื่อนอาจจะเกินไปหน่อย
แต่เท่าที่มีตอนนี้ก็ยังดีกว่าไม่มี
พอฟังได้หน่อย
ได้เวลาไปเจอทูฮอร์นแล้ว
จริงดิ? คิดดู เราเพิ่งจะ ล้มเหลวกับภารกิจที่เขาให้มานะ
นายแน่ใจได้ไง ว่านั่นเป็นความคิดที่ดี?
ถ้าเราไม่ไป เขาก็จะคิด ว่าเราที่ขโมยวัคซีนห่านั่น
บางทีเราน่าจะลืมๆเรื่องที่เราเป็นหนี้เขานะ
หรือบางทีเราแค่เอาของที่เราได้มา แล้วรีบออกไปจากที่นี่ซะ
แล้วจะไปไหน?
ยังไม่รู้
โอลิมปัส?
ไม่เอาน่า คิดถึงที่ข้างนอกนั่นอยู่เรื่อย หรือไม่ใช่?
ก็นะ ใครจะไปรู้
ทุกอย่างที่นี่มันดูไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ดิวแนน เราเคยสู้ด้วยกันมาในสงครางโลก แล้วในตอนจบ ใครกันล่ะที่ชนะ?
ใครชนะ?
ไม่เลย ไม่มีใคร นั่นแหล่ะคือไม่เหลืออะไร
ฉันรู้
รู้ว่านายเสียสละมากแค่ไหน
เราจะใช้หนี้ของเรากับทูฮอร์น ไปเถอะ
นายดูเหมือนชอบใช้หนี้นะ
- นั่นใคร? - เปิดประตู
อ่า เรารู้ล่ะน่า
ไม่ต้องห่วง ฉันเก็บของเล่นไว้ที่บ้านแล้ว
- เธอผ่านได้ - ก็บอกแล้ว
บอสกำลังรออยู่ ไปได้แล้ว
ทำไมเราถึงยอมให้มันมาที่นี่? ไซบอร์กแบบนั้นมันก็อาวุธเดินได้ชัดๆ
ก็ใช่ แต่แกดูมันสิ
ไม่ได้ยาดี มันม่องเร็วๆนี้แน่
แน่ใจนะ ว่ายังไหวอยู่?
ฉันไม่เป็นไร
ยังอยู่ดีนี่ แต่พวกแกมาสาย
- แต่นั่นก็ทำให้ฉันมีเวลาคิดเยอะเลย - ปวดหัวเลยเหรอ?
แกอยากรู้ใช่มั๊ยว่าฉันคิดอะไร? ฉันคิดว่าพวกแกน่ะมันตัวซวย
แล้วก็รีบๆ ส่งวัคซีนมาได้แล้ว เดี๋ยวนี้
แกน่าควรถามลูกกระจ๊อกของแกมากกว่านะ
เธอก็รู้นี่ ข้างนอกนั่นมีแต่พวกหมาบ้า
เราไม่มีวัคซีน
หือ?
เกิดบ้าอะไรขึ้น?
เราเจอเรื่องยุ่งยากบางอย่าง
แล้วพวกแกก็ไม่ได้รู้อะไรเลย ใช่มั๊ย?
นึกว่าพวกแกจะทำได้ดีกว่านี้
ฉันจ่ายให้พวกแก เพื่อให้ไปจัดการ กับเรื่องยุ่งยากรึไง?
ถ้าแกไม่อยากใช้พวกเรา ก็เรียกทีมเทพของแกไปทำสิ
เราจะไปหางานอื่น
เรายังมีเรื่องหนี้ที่เราค้างกันอยู่
ฉันทำงานใช้ให้แกมามากพอแล้ว
แกเล่นมุขรีไง?
ฉันดูเหมือนป๋าเทพรึเปล่าล่ะ?
ใจเย็น ใจเย็น พวกแกนี่ไม่มีอารมณ์ขันเอาซะเลยนะ
แล้วแกยังจำ วันที่พวกแกมาหาฉันได้มั๊ย?
ถึงฉันไม่มีพวกแก ฉันก็จัดการได้สบาย
ฉันคือคนที่ทำให้เมืองนี้ยังอยู่ได้ จำได้รึเปล่า ว่าพวกแกต้องการฉัน?
ฉันยังจำได้ แต่ตอนนี้พวกเราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว
ไม่ค้าง?
ฉันรู้ว่าแกเล่นมุขอีกแล้ว แต่ถ้าไม่มีฉัน
ผู้หญิงของแกมันก็แค่อีตัวข้างถนน ส่วนแกมันก็เครื่องปิ้งขนมปัง
ฉะนั้นแล้วที่ฉันเห็น ฉันกับแก ไม่ใกล้เลยที่มาบอกว่าไม่ค้าง
แกกับฉัน เราจบกันที่นี่
บริ
ใช่ เราจบกัน
งั้นก็ โชคดี
ก็หวังว่าแกจะเจอหมอเก่งๆ แบบแมทธิวนะ
แต่ก็แย่จัง ที่แกไม่มีทางเจอ ในรัศมี 500 กิโลเมตรจากที่นี่ได้
เอาล่ะ บ๊ายบาย ลาก่อน มีวันที่ดีนะ
- แกจะเอาอะไรอีก? - อย่ายุ่ง ดิวแนน
ก็..
ฉันอยากได้หุ่นโดรนก่อกวน จากทางฝั่งตะวันออก ซักหน่อย
ก็หวังว่าจะมีใครซักคนไปทำให้อยู่พอดี
แต่เห็นทุกคนดูยุ่งๆ ไปทำงานกันหมดเลยน่ะ
เราจะทำให้
เราจะทำ แต่บริจะต้องถูกซ่อมให้เรียบร้อยก่อน
สบาย
เอาหุ่นกระป๋องสุดเท่ห์นั่นไปซ่อมซะ
แล้วเอากระสุนกับของทั้งหมด ที่แกเจอมาให้ฉัน
แล้วอย่าเล่นตุกติก
เอานี่ไปให้แมทธิว มันน่าจะพอกับค่าซ่อมแพงๆ
แต่ถ้าเขาไม่อยากได้ แกก็เก็บเอาไว้ซะ ดิวแนน
คิดซะว่าเป็นของขวัญวาเลนไทน์ ให้เธอเอาไว้สะสม
เธอนี่ก็ไม่ใช่เล่นเหมือนกันนะ
นึกว่าอยากจะหนีจากทูฮอร์นนั่นซะอีก
ก็ทำอยู่ แต่งานคราวนี้ดูง่ายกว่า ไปลักพาตัวแมทธิวตั้งเยอะ
ฉันไม่สนหรอกว่าแมทธิวมันมาไม้ไหน
ที่รถไฟนั่น ฉันรู้ว่ามันก็แอบซุ่มอยู่
ฉันก็ว่างั้น แต่เราก็ยังพิสูจน์อะไรไม่ได้
แถมวัคซีนเราก็เอามาไม่ได้อีก
บางทีเราคงต้องทำงานใช้หนี้มันเพิ่มอีก
รู้ไหมเธอพูดเหมือนใคร?
ขอทาน
แมทธิว
แมทธิว อยู่ตรงนั้นรึเปล่า?
- ไม่ - ใช่
อ่อ ก็ได้
รับ
วิธีจ่ายของทูฮอร์นซินะ
เขาไม่ยอมเข้าใจเลย
ว่าไอ้ของแบบนี้ มันไม่ได้มีค่าแบบที่เขาคิดหรอก
อ่อ แต่ฉันว่ามันคงเข้าใจดีเลย
เอ้า เอาคืนไป ฉันมีมากพอจะเผาตัวเองได้แล้ว
เข้ามาเถอะ
รับนี่ไป
ฉันไม่เคยเห็นของแบบนี้เลย
ชักไม่แน่ใจว่าเคยเห็นมาที่คล้ายๆกัน
- เค-12 ใช่มั๊ย? - ใช่ รุ่นคลาสสิค
สร้างขึ้นช่วงสงคราม เป็นส่วนของอาวุธที่โจมตีด้วยความเร็วสูง
แต่ติดที่ระยะทำการ เลยทำให้หายไปอย่างรวดเร็ว
ใช่ ฉันก็เคยได้ยินจากพวกวิศวกรเหมือนกัน
ชิ้นส่วนถูกพัฒนาขึ้นมา แล้วก็ไม่ได้เอาไปใช้งานจริงจัง
เฮ้ ฉันไปดีกว่า พวกคุณก็คุยไปตามสบายเลย
- ได้ ตกลง - เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันไป
- เรียบง่าย แล้วก็เดิมๆ - รู้แล้ว! ใช่ไหมนะ?
นายบาดเจ็บ?
เดี๋ยวฉันจัดการให้เอง
ทั้งหมดที่ฉันอยากได้คือ รี-ชาร์จ
ไม่ต้องห่วงน่า ฉันเป็นถึงแพทย์สนามช่วงสงครามเลยนะ
- คุณอ่ะนะ? - นายแพทย์ๆ
มา ขอดูหน่อยสิ
อยู่ไหนหว่า?
ฆ่าเชื้อก่อน
พลังในเซลล์ของฉันมันลดลงเรื่อยๆ
ฉันจะชาร์จให้ได้มากที่สุดเลย
ฉันอยากจะรีบูท ตัวกำเนิดพลังงานให้นะ
แต่ตอนนี้ไม่มีอะไหล่เลย โทษจริงๆ อะไรอีกล่ะ?
จอแสดงผล, การเคลื่อนไหว แทบทุกอย่างเลย
ที่ฉันรู้เกี่ยวกับระบบโครงสร้างของนายก็คือ
ทุกอย่างมันเชื่อมต่อถึงกันหมด
รู้มั๊ย นายจะต้องได้เห็นอะไรบางอย่าง
- ตอนที่นายถูกชาร์จจนเต็มแล้วแน่ๆ - อืม อืม ซ้ำเติมกันจัง
อะไรๆก็เปลี่ยนไปหมด
- เป็นไซบอร์กมันไม่ง่ายเลย - เป็นใครก็ไม่ง่ายทั้งนั้นแหล่ะ
เอาล่ะ อาจจะเจ็บนิดหน่อยนะ
สาบานได้เลยนายต้องชอบแน่ๆ
กระปรี้กระเป่าหน่อย
เฮ้ มันเกิดอะไรขึ้นรึเปล่า?
ก็ฉันกำลังพยายามซ่อมมัน ตั้งแต่นายเอามันมาให้ฉัน
เรื่องอะไหล่น่ะไม่เท่าไหร่ แต่วงจรข้างในนี่ไม่ง่ายเลย
แล้ว เค-12 ล่ะ?
ก็อาจจะนะ ชิ้นส่วนนั่นเกือบจะ ซับซ้อนที่สุดของนายแล้ว
จริงๆ ก็ตั้งใจจะเอาไว้ทำหลังเสร็จงานสุดท้าย
ก็นึกว่างานรถไฟนั่นจะใช่ซะอีก
ไม่ใช่ว่านายเคยบอกว่า นายอยากออกไปจากเมืองนี้นี่นา?
จริงๆฉันเองก็คิดเหมือนกัน แต่ทูฮอร์น มันเป็นขาใหญ่ของเมืองนี้ไปแล้ว
ยังไงเราก็ต้องพึ่งพามันต่อไป
บางทีฉันอาจทำไปเรื่อยๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
เธออยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ แบบที่เธอต้องการ
ดิวแนน? ไม่มีทาง เธอไม่ไปโดยที่ไม่มีนายแน่
ก็ไม่แน่ ฉันเองก็ไม่รู้จะอยู่ได้นานแค่ไหน ไม่งั้นก็คงต้องเป็นผีตามเธอไป
ผีเกิดจากสิ่งที่เป็นอดีตไปแล้ว แต่นี่มันปัจจุบัน
และเด็กนั่นก็ยังอยู่ แล้วเธอก็ต้องการอยู่กับนาย
นายควรจะมีความสุขนะ ที่มีเด็กสาวๆ อยู่ข้างกาย
งั้นเหรอ? แล้วฉันจะต้องทำยังไง?
ถ้านานยังคิดด้วยตัวเองไม่ได้
ชาตินี้นายคงไม่มีวันมีความสุข ไม่มีวัน
เสร็จล่ะ
นายน่าจะรู้สึกดีขึ้นนะ
ฉันจะเช็คอีกที จะได้แน่ใจว่าไม่มีปัญหา
ดูใช้ได้เลย
เอ้า ของขวัญ
- ทำอะไรน่ะ!? - อะไรของคุณ มันยังไม่ได้ดึงสลักเลย
- ใช่ สลักยังอยู่ - ถ้าจะมีใครตาย อย่าให้เป็นฉันเถอะ
ขอโทษๆ ไม่ได้ตั้งใจ
- ก็แค่ลืมตัวไป - ตอนนี้ นายน่าจะดีขึ้นมากแล้ว
เขาเหมือน ไม่รู้สิ ขนลุกอ่ะ
- นั่นแมทธิวนะ - โอเค แต่ก็ขนลุกอยู่ดี
โอ้ว งานนี้ฉันเลี้ยงเอง
ก็แค่เป็นที่ระลึกกับงานสุดท้ายของพวกนาย
ขอบใจ
แล้วตอนนี้รู้สึกไงบ้างl?
ก็บอกแล้ว ว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก
ดี งั้นก็ดีแล้ว
ฉันได้ยินว่าพวกโดรนไม่สามารถ ใช้งานฟังก์ชั่นตรวจสอบมิตรได้
เพราะงั้นมันจะอัดทุกคน
คิดว่ามันจริงมั๊ย?
เราน่าจะถามมิตรคนนั้นนะ
แต่ไม่รู้จะมีใครกลับมาให้ถามรึเปล่านะ?
นายช่วยได้เยอะเลยล่ะ
คงงั้นมั้ง?
แน่ใจนะว่าเรามาถูกทางแล้ว?
ใช่
แต่นี่ไม่ใช่ว่าเรากำลังอยู่ในสนามรบนะ มันเหมือนเพิ่งเกิดเลยนะ
ดูจากสภาพแล้วน่าจะเป็น พวก ออสทริช ซี-117
พวกตัวป่วน
นั่นรังของพวกมัน อยู่ตรงนั้น ใกล้ๆทางแยกนั่น
ตรงไหน? - ข้างหน้านั่นไง
เห็นหลุมวงกลมที่อยู่หลังรถนั่นรึเปล่า?
มีอีกอันทางตะวันออกห่างไป 50 เมตร
รู้ได้ไงน่ะ?
พวกมันชอบทำเหมือนแมงมุม หลบอยู่ในหลุม แล้วก็โผล่ออกมายิง
มันเป็นเหตุผลที่บอกว่ามันยังอยู่ในหลุม
ถึงจะผ่านหลุมนึงไปได้ มันก็จะออกมาอีกหลุม
จะอัดมันยังไง?
ยิงแบบต่อเนื่อง ใช้กระสุนให้น้อย สาดไปแถวๆ หัว
เอาเลยสิ
เดี๋ยว ดูนั่น
มีไซบอร์กอยู่ 3 2 ตัวลุย กับอีก 1 ยังไม่รู้
- มีเด็กผู้หญิงนั่งมาด้วย - พวกมันไม่รู้ว่ามีโดรน
- ขืนเข้ามาคงได้ตายแน่ - กลับมาก่อน
โธ่โว๊ย!
ได็โอกาสแล้ว รีบหนีเร็ว
มาเร็ว
จับเธอ!
มาทางนี้
รอตรงนี้ก่อน
บ้าฉิบ!
ตัวที่สาม
นั่นน่าจะเป็นตัวที่สี่
ฉันกำลังลงไป
นาย นายเป็นใคร?
ฉันไม่เคยเห็นแบบนายมาก่อน
เป็นไซบอร์กเหรอ?
ก็ คงใช่
แต่ส่วนที่เป็นมนุษย์คงมีมากกว่า
แล้วมาจากไหน? คงไม่ได้อยู่แถวนี้แน่
ไม่ใช่ นั่นแหล่ะถึงได้ถูกไอ้พวกเวรนั่นมันจับมา
ขอบคุณที่ช่วยเหลือ ขอบคุณมาก
จะมาจากไหนก็ตาม เหมือนว่าพวกเวรนั้นมันสนใจนายมาก
พวกเราไม่ใช่พวกเวรนั่น
จะช่วยเราหน่อยได้มั๊ย?
โชคดีที่เราผ่านมาจัดการกับโดรนแถวนี้พอดี
นั่นสิ อะไรจะบังเอิญขนาดนั้น?
ฉันดิวแนน นั่นบริอาเรียส แล้วเธอ...
ไม่ชอบพูดสินะ
เป็นอะไรไป?
- คุณน่าจะยกมันขึ้นได้นี่ - ก็ใช่ แต่ตอนนี้ฉันไม่ไหวเท่าไหร่
- สงครามมันเปลี่ยนทุกอย่าง - ผมทำงาน...
...เกี่ยวกับชีวภาพเคมี ให้ผมดูให้คุณหน่อยได้มั๊ย?
อย่างน้อยก็ถือว่า เป็นการตอบแทนที่ได้ช่วยเราไว้
เราน่าจะไว้ใจเขาได้นะ
สักวันคนที่เธอไว้ใจจะเอาปัญหาใหญ่มาให้
ก็ได้ มาดูให้หน่อย
ผมจะทำอย่างสุภาพ
ตรวจสอบระบบ
คุณ
คุณเป็นไซบอร์กสงคราม
ผมเคยได้ยินมา แต่..ฉัน นี่มันครั้งแรกที่ผมได้เจอตัวจริง
รู้แล้ว ตื่นเต้นจัง
- ลุยงานของนายต่อได้แล้ว - ใช่ๆ ขอโทษๆ
เจอแล้ว
ไมโครชิปตัวนี้ ไปขัดขวาง โปรแกรมการประเมินผลของคุณ
มันเป็นเวิร์ม
ตัวตรวจวัดค่าความร้อนก็เสีย ใช้งานไม่ได้อีกแล้ว
พวกนี้ทำให้ระบบหล่อเย็นของคุณ ใช้พลังงานมากเกินไป
โชคดีที่คุณยังอยู่ได้ตอนกำจัดโดรนพวกนั้น
- เป็นไงบ้าง? - โชว์หน่อยสิ
สุดยอด
เห็นยัง? แบบสุภาพ
- พวกคุณอยู่แถวนี้รึเปล่า? - ก็ใช่และไม่ใช่
- เราควรจะไปจากที่นี้ด้วยกัน - โอลสัน!
โอลสัน?
เขาชื่อโอลสันแหล่ะ
ฉันไม่เคยคิดว่าจะนั่งรถไปกับคนแปลกหน้า
เห็นด้วยสุดๆ
ขอบใจนะ
ผมชื่อโอลสัน
ส่วนเธอ ไอริส
คุณมาเก็บกวาดพวกโดรนจากสงครามใช่มั๊ย?
ก็ใช่ แต่มันไม่ใช่งานหลักน่ะ
อืม ก็น่าจะเป็นอย่างนั้น
คุณทำงานของคุณได้ดีแล้ว
เราควรจะเก็บกวาดพวกที่เหลือจากสงครามให้เกลี้ยง
- จริงเหรอ? เพื่อใครล่ะ? - นั่นไม่สำคัญ
ตอนนี้เรามีบางอย่าง ที่ต้องการให้พวกคุณช่วยอย่างมาก
นั่นพวกบ้าที่ไหนอีก?
คงเป็นพวกเดียวกับพวกที่ไม่อยากให้งานผมเสร็จ
นายคิดว่าไงบ้าง?
ฉันคิดว่า พวกนั้นมันต้องคิดว่าเรามาด้วยกัน
ดังนั้นตอนนี้ เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
พวกมันวิ่งเข้าหาโดรนรุ่นเก่า
เกิดกระปะทะกัน
ฉันต้องการมากกว่านี้
ดูจากร่องรอย จะต้องมีไซบอร์กตัวใหญ่ๆ
ที่เป็นมือสไนเปอร์ซุ่มยิงมาจากด้านโน้น
และใครอีกคนที่ตัวเล็กกว่า จู่โจมเข้าข้างในด้วยแอสซอลไรเฟิล 6 มิล
- แล้ว? - แล้วพวกมันก็ตรงไปทางนั้น.
พวกโดรนก็ยังอุ่นๆ อยู่ มันไม่น่าเกิน 30 นาทีก่อน
แล้วเพื่อนใหม่เราอีก 2 คนล่ะ?
คงจะไปด้วยกันแล้ว
- กลับเข้าเมืองกันก่อน - เราไม่ตามพวกมันไปเหรอ?
ใครก็ตามที่ช่วยพวกนั้น มีฝีมือพอที่จะกำจัดพวกโดรนได้
เราต้องรู้ก่อนว่าเรากำลังสู้กับใคร
ฉันคิดว่าอีกไม่นาน เราน่าจะเจอกับพวกมันที่ดาวน์ทาวน์
- ฝีมือแบบนี้คงเป็นมือปืนรับจ้าง - ดี ไปกันได้แล้ว
ไม่ได้เห็นแบบนี้มาสักพักใหญ่แล้ว
พวกบ้านั่นมันเป็นใคร?
ถามได้ดี
ปืนใหญ่ขนาดนั้น โชคดีแล้วที่มันไม่เจอพวกนายก่อน
ไปพาไอริสมาเถอะ
บริ ท่าทางเราเจอปัญหาใหญ่เข้าให้แล้ว
ไปหากระสุนจากพวกโดรนกันก่อนเถอะ
หรืออะไรก็ได้ที่พอมีประโยชน์
เธอเป็นไงบ้าง?
เด็กเกินไปสำหรับเรื่องนี้ ไร้เดียงสา
เธอดูกร้าวกว่าที่ฉันคิด
ไม่แน่ใจว่าความไร้เดียงสาของเธอจะเป็นยังไง
เธอก็แค่ต้องทำเพราะต้องเจอกับเรื่องพวกนี้
ก็พวกเขาตั้งใจ และให้ความสำคัญกับมันมากใช่มั๊ยหล่ะ?
ใช่ ตามนั้น
อะไร?
ที่จริงเราก็ออกมาตั้งนานแล้ว
- แล้วนาย - ไม่ต้องชาร์จแบตงั้นสิ?
ช่าย
ทำไมแมทธิวถึงพลาด บางเรื่องที่โอลสันเจอเต็มๆล่ะ?
เขาบอกว่าเขาเป็นแพทย์สนามมาก่อน ไม่ช่างเครื่อง
ฉันไม่เชื่อหรอก เขาดูถนัดเรื่องเครื่องกลออก
นายไม่คิดว่าแมทธิวทำบางอย่างกับนายเหรอ?
ก็ไม่รู้สิ
ตอนนี้ก็ยังดูไม่ผิดปกติอะไร
หวังว่างั้น
ยังไงเจ้านั่นก็ทำงานให้ทูฮอร์น
พวกเราก็ทำ
เจออะไรเหรอ?
เปล่า น้ำมันหมด
พวกมันหายไปไหน?
น่าจะตายไปแล้ว
งานที่ฉันให้มัน ง่ายที่สุดแล้วที่จะนึกออก
ต้องเกิดอะไรขึ้นแน่
หรือว่าพวกมันจะหนีออกนอกเมืองไปแล้ว?
เป็นไปไม่ได้หรอก
ลองออกไปตามหาพวกมันดู
ท่านสุภาพบุรุษ
ทาลอส ลมอะไรพัดนายมาที่นี่ได้?
ดูเหมือนเราจะมีสิ่งสนใจเดียวกันนะ
จะเป็นงั้นได้ไง?
ฉันมันพ่อค้าตัวเล็กๆ ส่วนนายคุมทั้งทริดอน
แกรู้อะไรเรื่องเด็กผู้หญิงบ้าง?
- เด็กผู้หญิง? เธอสวยมากเหรอ? - อย่ามาล้อเล่นกับฉัน
ช่วยไม่ได้นี่ ฉันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว
พวกนั้นพาเธอไปไหน?
ฟังนะ ไม่มีใครสนใจหรอก ว่าฉันจะอยู่หรือจะตาย
แต่ฉันไม่รู้ว่านายกำลังพูดเรื่องอะไร
แกจ้างไซบอร์กตัวใหญ่นั่นทำงานใช่มั๊ย?
แกหมายถึง บริอาเรียส?
แค่พวกรับจ้างทั่วไป ไม่มีอะไรนี่
- มาเพราะเรื่องนี้นี่นะ? - เรื่องเด็กผู้หญิงที่คนของแกลักพาตัวไป
- แกรู้เรื่องใช่มั๊ย? - ถ้าเกี่ยวกับบริอาเรียส ฉันก็ช่วยได้
แต่ฉันไม่รู้เรื่องการลักพาตัวอะไรนั่น
- แกต้องรู้อะไรบางอย่าง - ฉันไม่รู้
นี่คนสวย ไม่คิดจะช่วยหาทางออกให้หน่อยเหรอ?
เขาน่าจะพูดความจริงนะ
บางทีการทำงานของเราคงจะล้ำเส้นไปหน่อย
จากนี้ไปแผนการที่ฉันจะสร้างโลกใหม่ จะไม่มีคนอย่างพวกแก
ถึงเวลาต้องลาขาดกันแล้ว
พนันว่าเราจะไม่เจอกันอีก
จะไปจากเมืองนี้กันแล้วรึ? แหม น่าเสียดายจริงๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะฉัน ก็ไม่มีพวกแก
เรียกเลขาคนสวยได้มั๊ย?
ฉันไม่ได้หวังว่าจะเป็นแบบนี้หรอกนะ
ความหวัง มันก็แค่คอนเซปท์
มันก็ต้องใช้เวลาบ้างแหล่ะ
นั่นสิ เธอเข้าไปนั่งรอก็ได้
ขอบใจ คงอีกไม่นานหรอก
ขอนั่งด้วยคนนะ?
รู้มั๊ย เธอเป็นเด็กเก่งนะ ที่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
เล่นบทเงียบเหรอ?
ก็ได้ เชิญเลย เชิญ
เธอก็รู้ เราช่วยย้ายก้นเธอออกมาจากที่ตรงนั้น
แล้วโอลสันก็ช่วยเพื่อนของคุณ เพราะงั้นเราไม่มีอะไรติดค้างกัน
โอเค เหมาะสมดี
มันบังเอิญงั้นเหรอที่พวกเราไปเจอพวกคุณ?
แน่นอนว่าคุณอาจเป็นสปาย ที่ทาลอสส่งมาก็ได้
เพราะแบบนี้ฉันถึงไม่อยาก พูดอะไรมากกับพวกคุณ
เข้าใจแจ่มแจ้ง
พวกคุณเป็นทหารงั้นเหรอ?
ให้ฉันอธิบายหน่อยนะ
พวกเรา ไม่ใช่สปาย
บางครั้ง คุณน่าจะไว้ใจผมบ้างนะ
ถ้านายตอบมาตรงๆ มันก็พอมีทางอยู่
คุณอยากรู้อะไรล่ะ?
พวกที่อยู่ในชอปเปอร์(เครื่องบิน)เป็นใคร
เคยได้ยินชื่อ 'ทริดอน' มั๊ย?
กำลังฟังอยู่
เอาล่ะ ผู้นำที่นั่นคือ 'ทาลอส'
เขาตามล่าไอริส
- ทำไม? - เพราะภารกิจที่เธอทำ
ทาลอสเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ผมเคยร่วมงานด้วย
ทีมอะไร? แล้วพวกนั้นมาจากไหน?
โอลิมปัส
นี่นายจะบอกว่า เป็นภารกิจช่วยเหลือมนุษยชาติงั้นเหรอไง?
ถ้านายพูดเรื่องนั้น ก็ไม่ต้องแปลกใจเลย ที่ฉันจะไม่ยอมไว้ใจนาย
ที่ผมกำลังพูด ไม่ใช่เพื่อให้คุณเชื่อ เรื่องของโอลิมปัสหรอกนะ
และก็ไม่ต้องไปสนใจด้วย ว่ามันจะมีจริงรึเปล่า
นั่นมันก็อยู่ที่ฉัน
แล้วภารกิจอะไร?
ลับสุดยอด
งั้นก็ถึงเวลาเปิดเผยแล้วล่ะ
ก็ตั้งใจจะบอก แต่ก่อนอื่น
ช่วยมีสมาธิ แล้วพาเราให้รอดต่อไปก่อนเถอะ
ตั้งใจทำอยู่
- เสร็จรึยัง? - พร้อมออกเดินทาง
ผมจะขับเอง
ตกลง
ชาวเมืองทุกท่าน
ผมมีความยินดีที่จะแจ้งให้ทราบด้วยตัวเอง
เมื่อคืนที่ผ่านมา อาชญากรตัวร้ายของเมือง ทูฮอร์น
ได้ถูกจัดการแล้วด้วยความช่วยเหลือของทริดอน
และเรื่องสำคัญที่สุดที่กำลังจะประกาศ
ตั้งแต่วันนี้ เราจะสร้าง โลกนี้ขึ้นมาใหม่ให้เป็นหนึ่งเดียว
โดยเริ่มจากที่นี่ เมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก นิวยอร์ค
- ลูกพี่ไม่เป็นอะไรใช่มั๊ย? - สบายๆน่า
เขาดวงดีจะตาย
ทาลอสคิดว่าเขาตายแล้ว
ถึงได้บอกว่าดวงดีไง
แกหาบริอาเรียสเจอรึยัง?
เรารู้เส้นทางที่พวกมันเดินทางแล้ว
หยุดๆ
เราต้องตามหาเด็กคนนั้น แกเห็นมั๊ย ทาลอสมันอยากได้ตัวมากๆ
และมันหมายความว่า...
ก็บอกแล้วว่าให้อยู่นิ่งๆ
หุบปากแล้วซ่อมฉันซะ!
ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ตามมา
ไม่นะ หยุดก่อน
นายต้องพักนะ
เดี๋ยวก็กลับมาอีกแน่ๆ
เล่นบทหมอนี่ก็สนุกดีนะ
เหมือนจะได้กลิ่นอาหาร
ขำจัง นายต้องขอบใจทูฮอร์นสำหรับมื้อนี้นะ
- งั้นฉันไม่ต้องขอบคุณเธอ ก็เธอทำนี่ - ฉันไม่ถนัดหรอก
- ยังดีกว่าคนอื่น - แล้วด้านโน้นเป็นไงบ้าง?
ไม่มีใครที่นี่สักคน
หลังสงครามที่นี่คงเป็นแค่ทะเลราย
นายรู้รึยังว่าพวกเขามาจากไหน?
ไม่รู้ว่าควรจะบอกเธอดีไหม?
บอกมาน่า ที่ไหน?
พวกเขาบอกว่า..
- เขามาจากโอลิมปัส - โอลิมปัส? จริงเหรอ?
- เห็นมั๊ยมันมีจริง - แต่ฉันยังสงสัย
เขายังไม่ปริปากบอกอะไรอีก
เรื่องโอลิมปัสบางทีมันก็แค่ลมๆ แล้งๆ
ก็ใช่ ก็อาจใช่
แต่ร่างกายของโอลสัน...
- ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย - ได้มามั๊ย?
กำลังสงสัยเลยว่าพวกนายไปอยู่ไหน
หาของที่อยากได้เจอมั๊ย?
ฉันจะเฝ้ากะแรกให้
เธอก็ไปพักซะ
ฉันจะไปตรวจแถวๆเมืองอีกที เธออยู่นี่ละกัน
ดาวพวกนี้สว่างขึ้นนะ สว่างกว่าตอนที่มีสงคราม เธอว่ามั๊ย?
- ฉันจำมันไม่ได้หรอก - ฉันจำได้
ฉันจำครอบครัวตัวเองได้
จำบริอาเรียสในตอนที่เขายังไม่ได้เป็น...
...เป็นอะไรแบบนี้
- สงครามเปลี่ยนแปลงผู้คน - ใช่
แต่ลึกๆฉันยังรู้ว่า เขายังเป็นคนเดิมคนที่ฉันตกหลุมรัก
เขาสู้เสมอเพื่อสิ่งที่ดีขึ้น
- เพราะแบบนั้นถึงช่วยพวกเรา? - ฉันไม่รู้
เธอเป็นสิ่งที่ดีขึ้นรึเปล่าล่ะ?
ก็คงงั้น
หวังว่าจะเป็น
บอกฉันหน่อย เธอมาจากโอลิมปัสเหรอ?
- อะ-โอลสัน ไม่น่าจะพูดเรื่องนี้ - ก็ไม่เชิง
แต่เขาทำให้ฉันรู้ บอกมาเถอะ
เรากำลังจะไปที่นั่น หลังจากภารกิจแรกเสร็จ
โอ้มายก็อด ไม่ยากจะเชื่อ
ฉันรู้แล้ว
เธอเคยอยู่ที่นั่น เธอเชื่อมั๊ยว่าใครๆก็พูดถึงมัน?
ฉันไม่รู้หรอก
แต่ฉันรู้ว่าถ้าเรายังทำพลาดแบบเดิมๆ ก็ไม่มีทางสร้างอนาคตให้กับโลกนี้ได้
ถ้าไม่มีอย่างโอลิมปัส มนุษยชาติก็จบไปแล้ว
ไม่อยากขัดหรอกนะ หนู แต่เราพลาดไปแล้ว
ฉันนึกถึงเรื่องนี้ทุกๆ วัน ความทรงจำที่พวกเราสร้าง
ความจริงก็คือเราทำลายทุกๆสิ่ง
วิธีที่พวกเราแตกแยกกันเอง
และบางเรื่องที่มันมีไม่ทางจะเกิดขึ้น คนมีอำนาจเอาเปรียบคนอ่อนแอ
สุดท้ายคนที่อ่อนแอกว่าก็ต้องหายไป
คนเรามีความโลภ
พวกเขาต้องการ เงิน อนาเขต อำนาจ
อะไรก็ตามที่มันสามารถทำให้เขา ดูสูงส่งกว่าคนอื่นๆ
และที่สำคัญ
พวกเขาโกหกและจอมปลอม
ฆ่าคนอื่นๆเพื่อความภาคภมูิโง่ๆ
แล้วบอกกับคนอื่นว่านั่นคือความยุติธรรม
แต่มันไม่เคยใช่เลย
และสุดท้ายพวกนั้นจะต้องเสียทุกอย่าง
คุณหวังว่าจะมีที่แบบโอลิมปัส
และยอมแพ้กับโลกที่คุณอาศัยอยู่
คุณจะอยู่ไม่ได้ถ้ายังลังเลอยู่อย่างนี้ ดิวแนน
- คุณต้องเลือก - เลือกอะไร?
เลือกว่าจะยอมรับโลกอย่างที่มันเป็น
หรือจะทำให้มันดีขึ้นกว่าเดิม
การเดินทางของเรายังอีกยาวไกล
ฉันขอตัวไปนอนก่อน
โอเค
ราตรีสวัสดิ์
โอลิมปัส
- บางอย่างกำลังมา - อะไร?
รถถัง 5 กิโลเมตรจากที่นี่ กำลังตรงมาทางเรา
- รถถัง? มีชอปเปอร์ด้วยรึเปล่า? - ฉันเคยเห็นแบบนี้ในเมือง
ไอริส ตื่นได้แล้ว
- มีอะไรกัน? - ปัญหา
พอชอปเปอร์ออกไป เราก็ต้องมาเจอรถถังอีก
- รู้ใช่มั๊ยว่าหมายถึงอะไร - ทูฮอร์น
- เดี๋ยว พวกคุณรู้จักพวกที่มากับรถถังเหรอ? - ใช่ รู้จักสิ
เรื่องในอดีต
ไม่ต่างกับเรื่องของนายที่ทริดอนมั้ง?
กลับเข้าเรื่องได้แล้ว พวกเราจะรับมือพวกมันเอง
รับนี่ไป เข้าไปข้างในแล้วดูไอริสให้ดี
ดีพอมั๊ย?
นี่ด้วย
ขอบคุณ
- บริอาเรียส - อะไรอีก?
ไม่เป็นไร ไว้ค่อยคุยทีหลัง
ทีหลัง?
นายนี่มันโลกสวยจริงๆ
ไปกันเถอะ
รถถังพวกนั้นมันไวจะตาย ทำไมพวกนั้นถึงช้า
ควรจะช้านะ ถ้าในนั้นมีแบบทูฮอร์นอยู่สองตัว จริงม่ะ?
น่าสน
เย้ นั่นพวกมัน ใช่เลย
ทำไมไม่ส่งของไปให้มันหน่อย?
เหมือนมันจะเอาจริง
พวกมันหายไปจากหน้าจอ แต่ผมไม่คิดว่าจะยิงโดนมันนะ
- พวกมันกระโดดหลบไปก่อนด้วยซ้ำ - อะไรว่ะ? ไม่มีทาง
บริอาเรียสมันไม่มีพลังที่จะทำแบบนั้นนิ
- ทำไงต่อ? - กำลังคิดว่า
- เราควรจะถล่มมันให้เละ - โอ้เย้ โดนใจ
มันอยู่นั่น
อย่าปล่อยให้มันหนีไป
เป้าหมายที่ 11 นาฬิกา
ช่างมันก่อน มันทำอะไรไม่ได้หรอก
- ตอนนี้พุ่งเป้าไปที่บริอาเรียสก่อน - ฉุกเฉิน
คิดว่าพวกนั้นจะเป็นไงบ้าง?
ฉันคิดว่าพวกเขาคงรับมือได้
แกจงใจล่อให้กระสุนหมด ไอ้พวกเวร
ห่าเอ๊ย!
ฉันเบื่อที่จะเล่นเกมส์กับพวกแกแล้วโว๊ย
ออกไปจัดการพวกมันเลย เดี๋ยวนี้
อยู่นี่นะ
ถ้ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน เธอต้องบอกเรื่องภารกิจให้พวกเขารู้
พวกเขาจะช่วยได้ ฉันมั่นใจ
ก็ได้
แต่นายต้องไม่เป็นไรนะ
แน่นอน ฉันมันมองโลกในแง่ดีอยู่แล้ว
มาเลย
ไปทางนี้
แกไอ้ชาติหม..
มันตกลงไป เสร็จฉันแน่ๆ
พวกแกที่เหลือ กลับมาได้แล้ว
ระวังให้ดี เซ็นเซอร์ของมัน ไม่ใช่แค่เครื่องประดับนะ
บริอาเรียส
ฉันมีข้อเสนอให้แก
ถ้าแกส่งเด็กนั่นมาให้กับฉัน ฉันจะยอมลืมเรื่องที่แกก่อไว้
เงียบไปเลย แกทำอะไรฉันไม่ได้อยู่แล้ว
โอเค งั้นฉันจะทำให้แกเป็นเศษเหล็ก แล้วเอานังเด็กนั่นไปด้วย
แล้วถ้าแกไม่อยู่ รู้มั๊ยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับดิวแนน?
ถามตัวแกเองซะ
เด็กที่แกเพิ่งเจอมีค่าขนาดนั้นเลยเร๊อะ?
เออสิ
พวกน่ารำคาญ
- โอลสัน - มันใครว่ะนั่น?
เดี๋ยวนะ เด็กนั่นรึเปล่า?
ไอริส
บริพูดถูก
เธอไม่ไร้เดียงสาเหมือนที่เห็น
เฮ้
เอาล่ะ ออกไปจากที่นี่กัน
- เธอทำได้ดี ไอริส - ขอบคุณ คุณก็ด้วย
แล้วโอลสันล่ะ?
ฉันไม่เป็นไร
พวกเราเป็นทีมที่ดี
ดีใจที่นายคิดงั้น
เราต้องออกไปจากที่นี่ ไปได้แล้ว
เราต้องใช้รถ
เธอยังไว้ใจพวกเขามั๊ย?
ก็เธอช่วยชีวิตพวกเรานะ
ก็เหมาะแล้ว เพราะเธอเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้
แต่ยังไงก็ดีกว่าทำงานให้ทูฮอร์น
อะไรมันก็ดีกว่าทั้งนั้นแหล่ะ
ไอริส
- ไม่นะ - ไอริส!
ไม่ ไม่นะ!
ดิวแนน ดิวแนน!
ดิวแนน!
- เอายังไงกับพวกนั้น? - ส่งของขวัญไปให้มัน
หนี เร็ว
ไม่!
ความหวังสุดท้ายของเธอมันดับแล้ว
โอเคมั๊ย?
อืม
ก็แค่หูดับ
คิดงั้นนะ
พวกนั้นไปไหนกัน?
พวกนั้นยังไปไม่ไกลหรอก
บริ แต่พวกมันมีชอปเปอร์
ฉันยังพอจับสัญญาณจากตัวโอลสันได้
แต่มันเริ่มอ่อนลงแล้ว
ดิวแนน
- เราจะไปเอาตัวเด็กนั้นกลับ - โอเค
หาตัวยากจังนะเธอ
มันคุ้มค่าแค่ไหนกัน?
เธอก็รู้อยู่แล้ว ของดี ชิ้นเล็ก
แล้วของชิ้นเล็กนั่นแหล่ะคือกุญแจ
มันอยู่ไหน?
ฉันไม่รู้ว่าแกพูดถึงเรื่องอะไร?
ฉันว่าเธอรู้
คิดว่าเธอจะบอกแกงั้นเหรอ?
ก็อาจจะไม่
แต่พนันได้ว่าแกจะบอก
อาวุธนั้นอยู่ที่ไหน?
ของเล่นสุดวิเศษที่พวกแกอยากจะทำลาย
ใช่ มันจะต้องถูกทำลาย
ยอมแพ้ซะ ทาลอส
มันจบแล้ว
เหมือนทุกครั้ง
อยากจะทำให้มันง่ายๆ
แต่ก็ต้องมาเจอเรื่องยุ่งยาก
แกทำไม่ได้
ฉันทำได้
แกควรจะรู้จักฉันดีกว่าใคร
พาเธอไปทางตะวันตก
เดี๋ยว แกอยากรู้อะไรแกก็รู้แล้ว ขอร้อง อย่าฆ่าเขา
ไม่มีใครได้อะไรไปซะทุกอย่างหรอก
อีกไม่นานเธอก็จะเข้าใจเอง
เมืองนี้กับความคิดที่ไม่มีทางเป็นจริง
ก็เหมือนความเสียใจของเธอ
นายผิดแล้ว ทาลอส
บางทีฉันก็ทำผิด
- ไม่! ไม่นะ! - แล้วยังไงล่ะ?
อย่านะ!
โอลสัน!
ไม่!
- ลูกพี่เป็นไรมั๊ย? - เออ ฉันไม่เป็นไร
- เด็กนั่นมันไปไหน? - ทาลอสได้ตัวเธอไป
เรื่องบ้าอะไรกันว่ะ?
เรียกแมทธิวมานี่
- ให้เรียกกำลังเสริมด้วยมั๊ย? - ไม่ต้อง
เราจะล่าไอ้พวกเวรนั่น
หมายถึงบริอาเรียสกับดิวแนนรึ?
ไม่ใช่ ทาลอส
มันสร้างปัญหาให้ฉันตลอด ตั้งแต่มันมาแล้ว
มันตลบหลัง ทำกันแบบนี้ได้้ไง?
- ตอนนี้เราไม่เหลืออาวุธพอ - แกเงียบเลย ทำตามที่บอก
ฉันจะเอาจริงแล้ว
สัญญาณแถวนี้มันแรงมาก
เราใกล้แล้ว
แถวนี้ไม่เห็นจะมีอะไรเลย
โอลสัน!
ไม่
- มันฆ่าเขา - เขาเป็นไซบอร์ก
เขาตายได้นี่
โอลสันเป็นทหาร
เขารู้ว่าเขาต้องเสี่ยง
ฉันรู้ แต่..
เธอคิดว่าเขาอยากให้มันจบแบบนี้รึไง?
เราจะทำต่อให้เสร็จ
ฉันไม่คิดว่าเราจะทำได้
- อะไรนะ? - มันเกินไป
ความตาย
พวกมันจะพาเธอไปที่ไหนก็ได้ มันไม่มีทางเลย
ฉันผิดเอง
อะไร?
ฉัน..
ฉันคิดว่าฉันทำผิด
นายไม่ผิด นายไม่ได้ทำอะไรผิด
ผิดสิ
ฉันแค่อยู่ไปวันต่อวัน
ไม่ได้ทำอะไร แค่เอาชีวิตให้รอด
เราก็ทำแบบนั้นมาตลอด
มันไม่ใช่
โอลสันตายพร้อมกับบางสิ่งที่เขาเชื่อ
ถึงเวลาที่เราจะต้องเปลี่ยนแล้วดิวแนน
นายหมายความว่าไง?
เราจะต้องสร้างทางเลือก
ดังนั้นเราจะทำมันต่อ
ถึงเราจะหาไอริสไม่เจอ
หรืออาจจะถูกฆ่าที่ไหนก็ตาม
แต่เราจะพยายาม
ก็ได้
เราจะพยายาม
ที่มือของเขา
บริ ดูสิ
อะไรเหรอ?
อะไรก็ตามที่สำคัญ มากพอที่เขายอมเอาชีวิตแลก
- อ่านมันได้มั๊ย? - มันเป็นภารกิจ
มีบังเกอร์อะไรสักอย่าง ในอยู่ใกล้ๆแถวนี้
- อะไรนะ? - เธอยังจำได้มั๊ย? ว่าพวกเขา
- ให้ความสำคัญกับภารกิจมากแค่ไหน - อืม
พวกเขาจริงจังมาก มันไม่ใช่เรื่องง่ายแน่
ไม่แน่ๆ
นำไปเลย
ฉันยอมตายก่อนที่พวกแกจะรู้อะไร
ฉันจะจัดงานให้
ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
คงง้้น
แกรู้ได้ไง?
- นิกซ์ - ค่ะท่าน
สี่คนเฝ้าที่นี่ไว้
ที่เหลือตามฉันมา
ยอดเยี่ยม
โอลสันบอกฉันว่าเขาเคยทำงานกับทาลอส
ต้องไปให้ถึงก่อนที่พวกนั้นจะเจอมัน
ก็เป็นไป
เราต้องทำให้แน่ใจว่าเขาจะไม่เจอมัน
- ถ้าเราไปถึงก่อนก็คงทำได้ - พวกมันมีสักกี่คน?
เท่าทีนับได้ก็ 14 มี 15 รวมนักบิน
-หวังว่าคงจะสนุกนะ - เราต้องระวังนะ บริ
- พวกมันมีไอริส บางทีเธออาจจะโดนทำร้าย - เธอไม่ใช่คนที่จะถูกมันทำร้าย
เหมือนมันจะยังไม่เสร็จ
มันเป็นตัวต้นแบบ เห็นนั่นมั๊ย?
มันทำงานได้มั๊ย?
มันต้องได้อยู่แล้ว ไม่งั้นพวกเขาจะส่งเธอมาทำลายมันทำไม?
พวกแกรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?
พูดแล้วนี่
ข้อมูลของอาวุธนี้
มันเป็นความลับสูงสุด แม้แต่ในโอลิมปัส
- ไม่จริง - โอลสันไม่เคยบอกเธอเกี่ยวกับฉันรึไง?
เขาและฉันถูกส่งมาจากโอลิมปัส เพื่อเก็บกวาดขยะจากสงคราม
แต่คงไม่ใช่เพื่อทำลายอาวุธหรอก?
นั่นน่ะไร้สาระ และเป็นความคิดที่ผิดมากๆ
ดังนั้น ฉันก็เลยจะทำให้มันใช้ได้อีกครั้ง
อาวุธนี้
ทำให้ฉันมองเห็นโลกใหม่ที่จะถูกสร้างขึ้น
- ส่วนเธอ - ฉันจะไม่ทำอะไรให้แกทั้งนั้น
ภารกิจของฉันคือทำลายปิศาจนั่น
พอกันที่กับความโง่เง่า กับคนจากโอลิมปัส
พวกแกมันพลาดที่ไม่เข้าใจว่ามนุษย์ชอบสงคราม
พวกเขาสร้างเรื่องพวกนี้ขึ้น
พวกเขาสร้างสิ่งยิ่งใหญ่กว่าชีวิต เพราะมัน
เป็นสันดานของมนุษย์ที่ลุ่มหลงกับสงคราม
ถ้าพวกเราไม่จัดการต่อ ชีวิตมันคงจะน่าเบื่อมากๆ เธอไม่คิดงั้นเหรอ?
เธอกับฉันจะร่วมกันสร้างโลก ที่น่าตื่นเต้นมากๆ นี้ด้วยกัน
เกาะให้ดีๆ
ดิวแนน?
ยังไม่ตายอีก
แสดงให้พวกมันเห็น
ใช้ให้เต็มที่
ไอริส
ข้างบนนั่น
ทาลอสอยู่กับเธอรึเปล่า?
พวกมันปล่อยนกออกมา
เราตามไอริสไปไม่ทันแน่ บ้าจริง!
มิตรหรือศัตรู?
พูดยาก นั่นมันทูฮอร์น
ทูฮอร์น?
นี่เป็นวิธีตอบแทนคนที่ช่วยพวกแกรึไง?
- โดยเฉพาะแกที่เคยทำกับพวกเรา - แม่เจ้า
ทำดีเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ พวกเนรคุณ
เล่นอะไรของแก?
ก็ได้ พ่อหุ่นกระป๋องสุดฉลาด
ฉันจะบอกสิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันต้องการสิ่งเดียวกับพวกแก
สามตายังไม่พอเห็นรึไงว่าไม่มีใครชอบแก
ตลกอีกแล้ว
จริงๆนะ จะออกจากงานกันแล้วรึไง
- ฉันยิงมันเลยได้มั๊ย? - ตามสะดวก
แมทธิว?
นั่นเพื่อนฉัน
- จะจ่ายพลังงานยังไง? - ฉันจัดการเอง
ถูกทูฮอร์นโน้มน้าวมาน่ะ
ใช่ ประเด็นเลย
- เป็นการเสนอสันติภาพเชียวนะ - เอาล่ะ ถ้ามันไม่ใช่ฉันจะใช้มันกับคุณ
ที่ฉันต้องทำคือถอยเทอร์โบไดรฟ์ จากซับเซ็คชั่นของเมนลิฟท์
ช่าย
นี่แหล่ะ เค-12 ที่ได้มาจากบริอาเรียส ช่างเหมาะเจาะจริงๆ
- พร้อมนะ? - เลิกคุยกันได้แล้ว
ไอริส
ระบบยืนยันตัวตนก็ยังชื่อ ไอริส
มานี่
ไป
ไม่มีอะไรที่นี่ให้ทำแล้ว
พวกมันควบคุมไว้แล้ว จากข้างใน
บริอาเรียส!
ไปซะ ฉันจัดการเอง
มองซิ
ใช่ เปิดตาของเธอ แล้วมองอนาคตที่เกิดขึ้น
เอ-แอล-บี-เอช คลาสอะราชนอยด์ ยานรบภาคพื้น
หมายเลข 000
กำลังเริ่มต้นระบบ
เหลือเชื่อ
น่าเศร้าจริงที่เธอไม่เข้าใจ เหตุผลว่าทำไมเธอถึงถูกสร้างขึ้น
เริ่มการจุดระเบิดเครื่องยนต์
ขอให้ทุกท่านออกจากพื้นที่นี้โดยด่วน
เริ่มการจุดระเบิดเครื่องยนต์
พวกแกสร้างเมืองและตั้งชื่อว่าโอลิมปัส
โดยเชื่อว่าจะทำให้พวกแกทั้งหมดเป็นพระเจ้า
ไอริส
ดิวแนน
ทำไมฉันถึงควบคุมมันไม่ได้?
ตรวจพบความเสียหายของยาน
ระบบป้องกันตัวเองกำลังเริ่มต้น
- ไม่ - ตรวจพบความเสียหายของยาน
สายไปแล้วทาลอส
ไม่มีอะไรหยุดมันได้อีกแล้ว
ตรวจพบความเสียหายของยาน
ฉันชอบอยู่บนน่ะ
ฉันว่าฉันชอบนายนะ
นายมาช้าไป
เธอตายไปแล้ว
ไม่ใช่หรอก เธอต่างหาก
โครตแม่มัน
นั่นมันปิศาจชัดๆ
ไม่แปลกเลยที่ทาลอสอยากได้มันเหลือเกิน
มันเกิดอะไรขึ้น? ทาลอสอยู่ไหน เด็กนั่นด้วย?
ข้างในอาวุธนั่น
แล้วนี่เราจะเอายังไงกันต่อ?
หมายความว่าไง ที่ว่า 'เรา'?
แกยังไม่บอกแผนของแกเลยนะ
ไม่มีเวลาแล้ว เชื่อใจเถอะน่ะ
เชื่อฉันเถ๊อะ
- แผนแกโครตจะไม่เวิร์คเลย - ทนหน่อยเถอะน่า ที่รัก
บริอาเรียส
ฉันว่าแล้ว มันยังไม่สมบูรณ์
ต้องมีจุดอ่อนตรงไหนสักที่
ตรงนั้น แกเห็นยัง?
- ทูฮอร์น แกรู้ยัง? - เออ ฉันเห็นมันแล้ว
แน่นซะขนาดนั้น ขออีกหน่อยเถอะ
ปล่อยมิสไซด์
- ขึ้นมารึยัง? - ทำนองนั้น
- แล้วทูฮอร์นอยู่ไหน? - ไม่รู้สิ
ฉันเข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้ แต่มันยังอยู่ในระยะยิง
ฉันจะสนับสนุนให้จากตรงนี้
ข้างหน้า ทางด้านหลังของแคนนอนหลัก เธอเห็นมั๊ย?
ตรงนั้นเป็นเกราะภายนอก มันยังสร้างไม่เสร็จ เข้าไปทางนั้นเลย
นั่นแหล่ะ ถ้าเธอผ่านปืนพวกนั้นได้ ทางข้างหน้าจะสะดวกขึ้น
เธอทำได้
- ขอบคุณที่ร่วงตรงนี้พอดี - ทูฮอร์น?
โยนฉันไปที่ช่องตรงนั้นได้มั๊ย?
นายคิดว่าฉันหนักไปมั๊ย?
เธอเป็นหนี้ฉันอีกแล้วนะเว้ย!
ถอยออกไป
ฉันคิดว่าแกเพียงแค่จะควบคุมมัน ไม่ได้อยากจะใช้มัน
ฉันเปลี่ยนใจแล้ว
มีผู้คนมากมายอยู่ที่นั่น ผู้คนที่แกเคยอยากที่จะช่วย
ฉันก็กำลังช่วย!
คราวนี้พวกมันต้องเข้าใจพลังที่ฉันมี
มันไม่ได้ผลหรอก
คนที่ฉันเพิ่งยิงไปมันก็พูดแบบนี้
แล้วฉันก็โยนมันทิ้งออกไปจากเครื่องบิน
เธอคิดว่ามันจะยังรอดมั๊ย?
ว่าไง?
ดิวแนน
- ฉันคิดว่าคุณตายไปแล้ว - ฉันก็คิดเหมือนกัน
บริอาเรียสล่ะ?
พูดเถอะ เธอคิดว่ายังไงต่อ?
ก็ได้
ฉันไม่ได้อยากให้พวกคุณทั้งสอง มาเจอปัญหาแบบนี้เลย
ปัญหา? เธอกับโอลสัน...
พวกเธอทำให้เรามีเป้าหมาย
มีวิธีจะหยุดมันมั๊ย?
ฉันจะลองดู
เพราะฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้มันตื่นขึ้นมา
ไม่ เธอไม่ได้ทำ ทาลอสทำ
ป้อมปราการนี้จะไม่หยุด จนกว่าจะถึงนิวยอร์ค
และเมื่อมันไปถึง มันจะทำลายตัวเอง
อะไรนะ?
มันเป็นอาวุธที่สร้างขึ้นมา เพื่อก่อกรรมทำเข็ญ
ทำไมกัน?
ในกรณีที่เมืองถูกศัตรูยึด
- ฉันว่าพอมีทางอยู่ - อะไร?
พวกเราคุยกับบริอาเรียสได้มั๊ย?
เข้าใจแล้ว อีกแปดนาทีจะถึงเป้าหมาย ตัวกำเนิดพลังงานที่ระยะพอยท์แบงค์
ตาฉันบ้างแล้ว
อืม อย่าลืมนะ เรามีแค่โอกาสเดียว
ขอครั้งเดียวก็พอแล้ว
- ดิวแนนล่ะ? - เธออยู่ตรงนี้
มาจบเรื่องนี้กัน
เพื่อโอลสัน
ป้อมปราการอยู่ในเป้าหมายแล้ว
เตรียมพร้อมปฏิบัติการ
แกเป็นอันสุดท้ายนะ
จัดการมันซะ เจ้าหนู
ถ้าจัดการปืนแคนนอนออกไปให้ได้มากที่สุด นายจะได้ทำงานได้สะดวกขึ้น
มันได้ผล
ไม่ แกทำไม่ได้หรอก
บริอาเรียส คุณเห็นเป้าหมายรึยัง?
ขออีก 15 วินาที
รีบหนีออกมาจากที่นั่นซะ
ดิวแนน
ไอริส ฉันเห็นตัวกำเนิดพลังงานแล้ว
รีบออกจากที่นั่นเลย
เกิดอะไรขึ้น? ดิวแนน?
ไอริส เปิดประตู
เราต้องรีบไปแล้วนะ
จะทำอะไร? เปิดประตูเร็ว!
ระบบป้องกันตัวมันจะทำงานอีกครั้ง ฉันต้องอยู่เพื่อปิดมัน
ไม่นะ ออกมา
สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง? เป้ายิงมันไม่ชัดเจนเลย
บริกำลังต้องการคนช่วย ฉันต้องจัดการมัน
เราจะหาทางที่ดีกว่านี้ ขอร้องล่ะ
ฉันเป็นไบโอรอยด์
ฉันถูกสร้างมาเพื่อภารกิจนี้
ไม่ ไม่ ได้โปรด
ลาก่อนนะ
พวกเราออกมาแล้ว
ดีมาก ไอริส
ยังมีอีกตั้งหลายเรื่องที่ฉันอยากคุยกับเธอ
เธอให้เป้าหมายกับเรา
แล้วก็ให้ความหวัง
ไง ได้อะไรมาบ้าง?
ไม่มากหรอก
ดิวแนน เธอตายเพื่อสิ่งที่เธอเชื่อนะ
รู้แบบนั้นก็ไม่ได้ทำให้อะไรมันง่ายขึ้นหรอก
มันไม่เคยง่าย
แล้วนั่น แกสองคนจะไปไหน?
ไปหาโอลิมปัส
โอลิมปัส?
พวกแกจะตั้งคณะตลกกันรึไง?
- แกรู้นี่ ว่าแกมีหนี้ที่ยังต้องใช้อีก - นายเริ่มเล่นตลกเป็นแล้วนะ
นี่ฉันเหมือนไอ้แจ๊สรึไง?
แค่จะมาบอกว่า ขอบใจที่ทำให้ฉันได้เมืองคืน
- นึกว่ามันพังไปแล้วนะนั่น - ไม่มีอะไรที่ฉันจัดการไม่ได้
ขับระวังๆล่ะ
รถติดจะทำให้ไปไม่ทันนะ
อ่อ อย่าลืมคาดเข็มขัดด้วย
ได้ยินมาว่าข้างหน้ามันมีด่านนะ
คิดว่าทูฮอร์นเปลี่ยนไปมั๊ย?
คิดงั้น?
คงไม่มั้ง
ก็เหมือนจะมีหวังนะ
ความหวัง
เป็นแค่ทฤษฎี
[ยังมีต่อท้ายเครดิตนะ]
[ฮิโตมิ]
เราเสียไอริสไป
ฉันรู้ เธอคือไบโอดรอยด์ของเธอ
เสียใจด้วย
เธอตายเพื่อรับใช้โอลิมปัส นั่นถือว่ามีเกียรติ
- ภาระกิจของเธอล่ะ? - เธอทำสำเร็จ
รุ่นต้นแบบถูกทำลายไปแล้ว
แล้วคนที่มาช่วยล่ะ? จะพาเขามาที่นี่มั๊ย?
ไม่ ยังก่อน
พวกเขาคือเมล็ดพันธุ์
ที่ไหนที่พวกเขาไป ความหวังจะต้องแตกหน่อ
และมันจะดึงดูดใครๆ ก็ตามที่คู่ควร
บรรยายไทยโดย พระมหาเณรคำ ขันติโก